← EK Jeugd Viertallen 2022

Bridge is ze met de paplepel ingegoten. “Het is een cliché, maar in ons geval is het echt waar”, zegt Lotte de Wijs. Samen met tweelingzus Sarah speelt ze in het Nederlandse meisjesteam op het EK Jeugd voor landenteams in Veldhoven. Vader Simon de Wijs speelt voor TeamNL Bridge Open en werd vorige maand Europees kampioen bridge voor landenteams op Madeira.

Lees verder onder de foto

Hoewel Lotte en Sarah al op jonge leeftijd leerden bridgen van vader en topspeler Simon, had de zeventienjarige tweeling nooit gedacht zelf ook op een EK terecht te komen. “We waren acht jaar oud”, lacht Lotte. “Ik weet nog precies waar we zaten aan de keukentafel toen we voor het eerst minibridge leerden. Sarah zat er een uur lang bij zonder iets te zeggen.” Haar zus herinnert zich het moment ook nog goed en vult aan: “Ik had helemaal geen zin om het te leren. We werden niet per se gedwongen, maar wel sterk gestimuleerd. Achteraf ben ik er heel blij mee.”

Keukentafel

De zusjes hadden aan die keukentafel geen idee welke rol bridge in het leven van hun vader speelde en hoezeer zij zelf met dat virus besmet zouden raken. Lotte: “Destijds wisten we echt niet dat onze vader zo goed kon bridgen. Het was gewoon zijn werk. Pas toen we een jaar of twaalf waren kregen we door dat er wel iets meer aan de hand was dan gewoon werk.”

Zelf hadden Lotte en Sarah ook toen zij door kregen dat hun vader bovengemiddeld goed was, nog niet de ambitie om op hoog niveau te gaan bridgen. Sarah: “Nadat we minibridge hadden geleerd, hebben we het een jaar of twee niet gedaan. Pas daarna hebben we een cursus gedaan bij Barbara Kingma. Daar zaten we als twee elfjarige wijsneuzen tussen allerlei oude mannen en vrouwen.”

Jeugd

De oude mannen en vrouwen werden ingeruild voor jeugdiger publiek toen de zussen bij DS16 in Utrecht gingen spelen, waar meer jongeren bridgeten. Ook bij de bond kwamen zij meer leeftijdgenoten tegen en de meiden gingen een paar keer mee met het voor de jeugd georganiseerde bridgekamp. Sarah: “Sommige kinderen speelden daar voor het eerst minibridge, anderen waren al iets verder. De groepjes werden een beetje op niveau ingedeeld, maar naast het bridge deed je allerlei andere kampdingen met de hele groep. Dat was altijd heel leuk.”

Spelenderwijs kwamen Lotte en Sarah steeds verder. In 2019 maakten zij hun EK-debuut in de pupillencategorie en in Veldhoven spelen zij het EK in het meisjesteam (U26W). “We spelen in het meidenteam omdat er al drie sterke paren waren bij de Aspiranten en wij voor het meidenteam een betere versterking waren. Er zijn toch minder meiden dan jongens in deze sport.” Is er een verklaring voor die ongelijke genderverdeling? Lotte: “Ik denk dat jongens zich beter op één ding kunnen focussen en de rest dan links laten liggen. Bij meiden lopen er vaak andere dingen doorheen, werk, uitgaan, hobby’s, andere sporten. Het grappige is dat de verdeling bij de pupillen nog ongeveer 50-50 is, en bij de aspiranten zie je dan opeens veel meer jongens. Meiden zijn dan meer met andere dingen bezig.”

Hoewel Lotte en Sarah zich ook met andere dingen bezighouden – ze spelen hockey en doen vwo op het Revius Lyceum in Doorn – lukt het ze wel om zich te focussen op bridge. “We worden daar wel een beetje in meegesleurd door onze vader”, aldus Sarah. “Het is geen verplichting of druk, maar zonder hem waren we hier niet geweest.”

Familiebanden

Hoewel vader Simon zijn dochters expres op een cursus deed om niet zelf zowel bridgeleraar als vader te zijn, is zijn aanwezigheid als vraagbaak vaak toch een uitkomst. Lotte: “Het is heel makkelijk. Als we snel even iets willen weten, kunnen we het meteen vragen. Soms zitten we dan even een uurtje aan de keukentafel om het biedsysteem door te nemen of om een bridgeprobleem te bespreken.”

Familiebanden bieden voordelen, niet alleen aan de keukentafel maar in het geval van Lotte en Sarah ook aan de speeltafel. “Wij kennen elkaar natuurlijk door en door”, zegt Lotte. Sarah vult aan: “Het is leuk om met je tweelingzus te spelen, maar ergens misschien ook wel lastiger. Wij kennen elkaar zo goed, wij zien meteen aan de ander hoe die zich voelt. Je wordt misschien ook wel wat makkelijker boos op je zus dan op iemand anders. Vroeger leidde dat nog wel eens tot verhitte discussies aan tafel, maar dat doen we nu veel beter. Het grote voordeel is dat we hetzelfde denkpatroon hebben. Als de een fout maakt, had de ander diezelfde fout gemaakt kunnen hebben, daardoor begrijpen we elkaar meestal wel.”