Harry van Wijnen: “De betrokkenheid is groot”

Harry van Wijnen combineert bridgen en het voorzitterschap van zijn club met een drukke baan. Rayonmanager van een middelgrote supermarkketen is geen ‘nine-to-five’ job en dus wil hij op de club soms nog wel eens een tikkie te laat komen. De wedstrijdleider regelt dan dat hij een spel later aanhaakt. En het is hem vergeven, want hij is er altijd. Hij staat pal voor zijn leden en voor zijn club, al bijna twee decennia.

Van zijn 64 levensjaren bridget Harry van Wijnen er al zo’n 37. Hij was er vroeg bij, zoals dat heet. Kaarten deed hij al veel langer. Dat was vooral rikken, echt Brabants: ‘Ja, we hebben het bridgen geleerd toen mijn vrouw zwanger was van mijn jongste dochter. We hebben het met zijn vieren geleerd, mijn vrouw, haar nicht en haar man, en ik. Maar mijn vrouw en de man van haar nicht vonden er niks aan. Haar nicht en ik zijn ermee doorgegaan en we zijn lid geworden van bridgevereniging ‘A la carte’. Zij is al 35 jaar mijn vaste bridgepartner en wij spelen een keer per week.’

Ondertussen heeft Harry zijn dochter ook aan het bridgen gekregen. Die speelt inmiddels alweer een jaar of zes en af en toe spelen ze een drive samen.

Twee decennia voorzitterschap

Harry is al zo’n twintig jaar voorzitter van de club, verdeeld over twee periodes. Drie Jaar geleden werd hij, na vijf jaar geen voorzitterschap, opnieuw gevraagd de club te gaan leiden. ‘Een klein beetje op verzoek van de clubleden. De club zakte achteruit  en had nog maar 36 leden. Er waren nieuwe impulsen nodig en met vereende krachten hebben we toen de club weer op kunnen bouwen tot de 97 leden die we nu hebben. We hebben dus aardig geplust! Het is een leuke club en ik zou het jammer gevonden hebben als het plussen niet gelukt was. Dat had ook zomaar gekund in deze tijd.’

Gaan bridgen zat eigenlijk nooit in de planning. ‘Rikken’, dat was het vooral. Een echt Brabants spelletje. Totdat iemand in de carnavalsband voorstelde om eens een keer een lesje bridge te geven. En van het een kwam het ander. Al snel waren de zondagavonden gevuld met bridgeles en kwamen ze er achter dat bridge veel completer was dan rikken. ‘Ik heb sindsdien eigenlijk nooit meer gerikt. Op een feestavond willen we nog wel eens petoeten (een ander kaartspel, red.).

Wat bridge leuk maakt

Wat bridge leuk maakt is de compleetheid van het spel. Je kunt echt je resultaten vergelijken met anderen. Het is veel minder van belang welke kaarten je krijgt. Met een mindere kaart kun je toch net een slag meer maken of iets beter uitbieden. Een spel als rikken is veel meer van het toeval afhankelijk. Bridgen is veel completer en competitiever dan welk ander kaartspel dan ook.’

Het bridgen op de club vindt Harry van groot belang vanwege het contact met de andere leden. Bij zijn club is er ook altijd een derde helft, net zoals bij voetbal. Er wordt dan nagekaart aan de bar. Hij roemt ook de betrokkenheid van de leden bij het hele clubgebeuren. ‘Wij hebben als club best wat moeten doen om weer van 36 naar bijna honderd leden te komen. Op de open dagen waren er toch zo’n twintig clubleden aanwezig. De betrokkenheid is groot. Als er iets moet gebeuren dan staan er altijd voldoende mensen klaar. Dus naast het sociale contact zijn er ook altijd voldoende mensen die taken kunnen oppakken. Dat is gewoon fijn.’

De gezelligheid blijft voorop staan

Harry waakt er over dat gezelligheid bij ‘A la carte’ voorop blijft staan. Hij wijt het destijds weggezakken naar 36 leden aan een tijd lang teveel nadruk op vlijmscherp bridgen. Veel mensen vonden dat niet leuk en stopten of zochten hun heil elders. ‘Op de route naar die kleine honderd leden hebben we de gezelligheid weer vooropgezet. Vorig jaar hebben we na lange tijd weer eens geopperd een echte wedstrijdcommissie te gaan benoemen, met name om het bridgen weer naar een wat hoger niveau te tillen voor de mensen die daar interesse in hebben. Als je de A-lijn wat beter en scherper wil laten kaarten, dan wordt dat een andere aansturing dan de B- en de C-lijn. We zouden nog een vervolgmeeting hebben, maar dat is er door corona nog niet van gekomen.

‘Volhouden, dat is kort en bondig zoals ik er in sta’

De club ging als een van de eersten in maart over op StepBridge. In juli kon de zomercompetitie nog op de club worden gespeeld en in oktober gingen ze weer StepBridgen. We hebben ook leden die niet op StepBridge willen bridgen omdat zij bridge op een  PC niet leuk vinden. Die mensen spreekt Harry daar wel op aan, maar hij krijgt dan bijna altijd de wedervraag wat hij eraan gaat doen om zo snel mogelijk weer op de club te kunnen kaarten. ‘Ik zeg dan altijd dat ze vol moeten houden en dat we zeker weer samen komen, alleen dat dat nu even niet gaat. Dat is de boodschap die ik ze altijd meegeef en dat is heel kort en bondig zoals ik erin sta.’

De club doet er veel aan om met de leden in contact te blijven. Met Sinterklaas, bijvoorbeeld, kregen alle leden een chocoladeletter van de eerste letter van hun voornaam voorzien van een groet: ‘Geniet van deze geste, we vergeten je niet.’ De bestuursleden brachten de letters persoonlijk langs en dat werd heel erg gewaardeerd. ‘Ik maakte dan meteen een praatje en probeerde sommige leden alsnog over te halen toch naar StepBridge te gaan. Maar goed, wij vinden het heel erg belangrijk dat mensen weten dat we ze niet vergeten. Het is niet een echt leus, maar we roepen graag ‘We vergeten je niet!’’

StepBridge: niet of/of maar misschien wel en/en

‘We hebben ervoor gekozen om niet allebei te doen. We zijn nu wel even aan het bekijken  wat we in de toekomst gaan doen, want digitaal kun je niet meer wegcijferen. Er zijn best veel mensen die StepBridge leuk vinden en het biedt ook voldoende mogelijkheden. Ik ben zelf ook lid geworden van StepBridge. Ik kaart er vrij weinig op maar dat heeft meer te maken met de beschikbaarheid van mijn eigen tijd. Binnen het bestuur zijn de meningen verdeeld. Als we doorgaan met StepBridge, dan in ieder geval niet op onze reguliere donderdagavond. Misschien een dinsdagavond. Dat wordt dan een tweede A-la-cartemoment en dat gaat dan digitaal zijn.’

Om nooit te vergeten

‘Een van mijn meest memorabele bridgemomenten ligt al ver achter mij.  We hadden ooit les gehad en moesten daarna gaan kaarten. Onze tegenstander opende met 1SA. Met 2♣ stayman kun je dan vragen naar de hoge kleuren. Mijn partner bood 2♣. Ik bood 3♣.  Dat ging door tot 5♣ en we gingen vervolgens verschrikkelijk down. We waren de conventie helemaal vergeten. Als er nog wel eens wat misgaat bij ons dan zeggen we regelmatig tegen elkaar: ‘zeker weer een 2♣-momentje.’

Een ander leuk en onvergetelijk moment was het winnen van de kroegendrive in Bergen op Zoom. ‘Ja, dat was bijzonder en gezellig, bridgen in verschillende cafés. Héél gezellig.  En dat brengt mij op een ander punt. Iets dat ik toch iedere bridger wel wil meegeven. Natuurlijk is het spelniveau bij een bridgevereniging belangrijk. Maar let er ook op dat er spelplezier is en dat er aandacht is voor elkaar. Dat is net zo belangrijk.’

Wie is Harry van Wijnen?

Harry van Wijnen is van 1956. Begon met bridgen in 1983. Is voorzitter van bridgeclub ‘A la carte’ in Bergen op Zoom. Speelt zelf ook nog wekelijks, ondanks zijn drukke baan. Hij is een zeer betrokken bestuurder en hij plaatst gezelligheid altijd voorop. Harry is gehuwd en heeft een dochter en een zoon. Zijn dochter heeft hij ook aan het bridgen gekregen. Bijzonder: Harry bridget al ruim 35 jaar met dezelfde partner, een nicht van zijn vrouw.