Jan Gall: “alles draait om het netwerk”

Als internationaal schaderegelaar beschikte Jan Gall in zijn werkzame periode over een uitgebreid relatienetwerk. Toen de inmiddels 78-jarige, alleenwonende vrijgezel op zijn pensioen afstevende dacht hij: “Straks ben ik het sociale netwerk van mijn werk kwijt, dus daar moet iets anders voor in de plaats komen.” Hij had een collega die bridgede, hoorde wel eens over de clubavonden en besloot toen dat bridgen ook maar eens te proberen. Het beviel hem goed en dus kwam van het een, het ander.

Het echte werk begon met het volgen van een bridgecursus in Waalwijk, gegeven door Piet Zijlstra uit Kaatsheuvel. “Zo ben ik ook lid geworden van de club in Kaatsheuvel. Tot aan de coronatijd speelde ik op de maandagmiddagen in Tilburg, bij De Blaak, en op de dinsdagmiddagen in Kaatsheuvel. Het zijn verschillende groepen waar ik kom. Ik zeg altijd ik kom in eerste instantie voor het plezier, en dan pas voor het bridgen. Vroeger hoorde je wel dat er met het mes op tafel werd gespeeld en dat de sfeer dus minder was dan nu.”

Ik mis de contacten wel

Momenteel speelt Jan vooral StepBridge. Dat speelt hij twee keer per week met de club uit Tilburg. Op maandag met zijn vaste maat en op donderdag met iemand uit het vat. Hij zou meer kunnen spelen, maar vindt dat het dan te veel wordt. Hij is geen grote fan van StepBridge omdat hij de sociale contacten mist. “Tussendoor kun je wel wat chatten en zo, en daar maak ik ook wel gebruik van. Maar ik vind het ontzettend jammer dat we nu niet op de club kunnen bridgen. Ik ben inmiddels 78 en nog steeds vrijgezel. Dat zal wel zo blijven, alhoewel een ongelukje in een klein hoekje zit. Nee gekheid, ik ben gewend aan mijn vrijheid. Maar ik mis de contacten wel.”

Zijn vaste bridgepartner ontmoette Jan tijdens de cursus in Tilburg. Ze doen het goed samen. “Er zijn soms mensen die theoretisch minder goed zijn, die het toch leuk vinden tegen ons te spelen. Dat doet je dan wel goed.”

Jan heeft geen idee hoelang het nog gaat duren voordat er weer op de club kan worden gebridged. “Er zal ongetwijfeld licht aan het einde van de tunnel zijn, maar ik heb geen flauw idee hoe lang die tunnel nog is. Als het bridgen op de club weer mag en kan, dan zal ik niet meer StepBridgen, denk ik. Het enige dat ik dan nog op de computer ga doen is BIC.”

Om nooit te vergeten

“We waren in een 3 sans terecht gekomen, terecht of niet. Maar goed ik moest spelen. Ze kwamen met schoppen uit en we hadden maar één dekking, een vrouw, en die loopt door en ik haal nog wel. En ik tel en ik kom iets te kort. Ik had wel koning, vrouw, boer van de ruiten en de dummy die had 10, 9 en 8. Je zou zeggen het aas eruit en je hebt je slagen. Maar dan gaan ze schoppen spelen en dan hebben we niks meer. Ik had een heel klein ruitentje gespeeld. Bij de dummy zat als hoogste de tien en ik had het geluk dat het aas na mij zat en die dacht ‘nou, mijn maat die kan altijd boven die tien van de dummy’, en die heeft toen zijn aas niet gezet. Dus we hebben die slag met de tien gehaald en zo ook ons contract. En dat is puur psychologisch. Het gebeurt niet vaak dat je het zo bedenkt en dat het nog uitkomt ook. En dat onthoud je voor altijd.’

Jan wil zijn medebridgers toch wel aanbevelen om vooral met de club en mensen die je kent StepBridge te spelen. Bijzonder vindt hij de toernooien van de club uit Tilburg op de zondagen. “Dat zijn toernooien met lunch. Die wordt dan thuisgebracht. De lunch wordt door leden van de club klaargemaakt en ook door leden rondgebracht. En ik woon in Drunen, en dat is best een eindje van Tilburg, maar dat was geen enkel bezwaar. Er zijn mensen die wonen in Loon op Zand maar het werd gewoon allemaal gedaan. Dat is hartstikke leuk en het zegt iets over de sfeer in de club.”

Wie is Jan Gall?

Jan Gall is 78. Hij woont in Drunen. Hij is vrijgezel en geniet van zijn vrijheid. Maar de ‘rasnetwerker’ geniet ook van de contacten in zijn bridgeomgeving.