Peter van Hemmen: jong geleerd, oud gedaan

Als twintiger begon Peter van Hemmen met bridgen en sinds de jaren tachtig is hij actief lid en medebestuurder van One Down Delft. In deze coronatijd doet hij zijn best om de leden verbonden te houden met het verenigingsleven van de club. Peter ziet bridge als een belangrijk wapen in de strijd tegen vereenzaming en dementie.

Peter van Hemmen begon als twintiger met bridgen. Hij woonde net een jaar in Delft toen een vriend uit Tilburg, waar hij had gestudeerd, ook naar Delft verhuisde. Ze spraken af samen een bridgecursus te gaan volgen. Ze werden lid van een club, deden veel zelfstudie en hebben daarna, zoals Peter het formuleert, nooit meer niet gebridged. “Ik ben een echt spelletjesmens. Je kunt mij midden in de nacht wakker maken voor risk, monopoly of kaarten. Maar sinds ik bridge heb ontdekt, is er eigenlijk geen ander kaartspel meer dat mij nog boeit. Natuurlijk doe ik nog weleens hartenjagen, 31’en, canasta of klaverjassen, maar bridgen… Iedere keer als je die dertien kaarten in je handen pakt, is er weer de spanning van: wat zal ik nu weer hebben? En dan natuurlijk ook het met elkaar zoeken naar het beste contract. Bridge is uitdagend en je bent nooit uitgeleerd.”

Gezelligheid

Peter mist het bridgen op zijn club One Down Delft enorm. Je hoort hem niet zeggen dat alle clubgenoten zijn vrienden zijn, maar het zijn wel allemaal mensen met wie hij wat heeft. “Het is leuk ze te ontmoeten, te spreken en in de ogen  te kijken. Live spelen is nu eenmaal veel fijner dan in je eentje thuis achter je pc, laptop of iPad.” Peter vindt zichzelf niet een hele goede bridger, maar behoort wel tot de vaste kern A-lijnspelers van de club. Het online bridgen gaat hem beter af dan aan tafel. “Ik heb dan beter overzicht en maak minder echte fouten. Misschien laat ik mij dan minder afleiden door de gezelligheid aan tafel, dat kan natuurlijk ook.” Met zijn huidige bridgepartner speelt Peter nu een jaar of twaalf. “Wij hebben ongelooflijk veel lol samen. Ik kijk er altijd naar uit weer te spelen. Onze speelavond is op donderdag. Op maandag begin ik alweer te verlangen naar de donderdagavond. We zijn beslist nog niet uitgekeken op elkaar.”

Motiveren

Online spelen ze bij One Down Delft meestal met zo’n 35 tot 40 paren. Tijdens een speelavond op de club zijn er meestal zo’n 85 leden. De club heeft in deze coronatijd welgeteld één opzegging gehad. De leden stellen het erg op prijs dat ze online kunnen spelen. Peter: “Er zijn er nog maar weinig die niet op Step bridgen. De bestuurders zijn ook al een paar keer de prijzen voor de winnaars van de online wedstrijden persoonlijk gaan brengen. En met kerst konden alle leden een presentje op komen halen. Zo probeer je toch iedereen een beetje bij elkaar te houden.” Peter is  bestuurslid van One Down Delft en stuurt nieuwsbrieven waarin hij de leden motiveert om contact met elkaar te onderhouden. Hij vertelt dat de club actief contact opneemt met leden waarvan ze een tijdje niets hebben gehoord. “We hebben maar één lid dat geen e-mail heeft. Daar gaat een van de bestuursleden regelmatig even langs.” Vorig jaar juli begon de club ook op de maandagmiddag online te spelen. Een clublid dat licht dement is maar goed kan bridgen, speelde nog niet mee. Peter belde haar op en vroeg of hij eens langs moest komen om haar te helpen met StepBridge. “Dat vond ze heel leuk. Ik zit nu iedere maandagmiddag bij haar aan tafel. Zij speelt dan met een andere partner en ik ben de online wedstrijdleider. Af en toe drukt ze per ongeluk op een toets waardoor haar hele scherm weg is. Of ze biedt 7! terwijl ze eigenlijk wilde passen. Ik kan dan heel snel ingrijpen en corrigeren. Iedereen waarmee en waartegen ze speelt, begrijpt dat ook.  Voor haar is die maandagmiddag het hoogtepunt van de week. Ik zie haar ter plekke opbloeien.”

Bridge in de WMO

Peter is stellig over het maatschappelijk nut van bridge. “Als je ook maar iets met spelletjes hebt, is bridge de beste investering in je oude dag. Als je bridget, kun je iedere avond of iedere middag mensen ontmoeten. Je moet er wel de deur voor uit, maar krijgt er een heel fijne middag of avond voor terug. Wat is er mooier dan mensen ontmoeten en iets doen wat je leuk vindt? Ik snap niet zo goed dat in de WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning, red.) en in programma’s van overheden bridge niet veel meer gepromoot wordt als denksport om eenzaamheid, dementie en andere gezondheidsproblemen tegen te gaan. Door te bridgen kom je altijd wel in beweging; je moet er de deur voor uit, tijdens het spelen wissel je van tafel. Bridgen houdt je bovendien geestelijk scherp en het is ook nog eens een vangnet: je houdt zicht op aftakeling van mensen, dementie, en noem maar op.” Peter vindt dat ook de gemeente Delft meer mag doen. “Veel clubs hebben problemen met het vinden van een goede ruimte. Al zouden ze willen, vaker dan alleen die ene clubavond zit er meestal niet in. Het is nog te vaak behelpen in kantines van bejaardentehuizen. Ik denk dat dat veel beter kan. Een investering in ruimtes voor een denksport als bridge verdient zich dubbel en dwars terug in de gezondheidszorg.”

Wie is Peter van Hemmen?

Peter (67) is geboren in Zuid-Limburg als zoon van een mijnwerker en woont sinds 1981 in Delft. Hij ging op 66-jarige leeftijd met pensioen, na meer dan veertig jaar gewerkt te hebben in de verhuur van sociale huurwoningen bij woningcorporaties. Met twee kinderen van zijn eerste vrouw, twee kinderen van zijn tweede vrouw en in totaal vier kleinkinderen ziet Peter nog genoeg mogelijkheden om iemand in de familie aan het bridgen te krijgen. “Ik bridge niet met mijn vrouw want die houdt totaal niet van spelletjes. Maar rond de kerst heb ik een van mijn schoonzoons het eerste deel van Leer bridge met Berry gegeven. Dat had ik nog in de kast staan. Hij is een spelletjesgek dus ik vond het een mooie investering in zijn toekomst. Maar geduld is een schone zaak, want ik geloof niet dat hij er al een keer serieus in gekeken heeft.”